KAİROS

Kairos, bir yıkım anının hemen ardından ortaya çıkan askıda kalmış duruma odaklanır. Kırmızı çamurdan üretilen seramik plakalar, pişirim öncesinde kırılarak parçalara ayrılmış; pişirim sonrasında çelik halatlar aracılığıyla bir amfora formu etrafında yeniden bir araya getirilmiştir. Bu kırık parçalar, bütünlüğünü yitirmiş bir formun hâlâ var olmaya devam eden izlerini taşır.
Uzaktan bakıldığında tanıdık bir siluet olarak beliren amfora, yaklaşıldıkça parçalanmış ve boşluklarla örülmüş bir yapıya dönüşür. Form, tamamlanmış bir nesne olmaktan çok, zamanda askıya alınmış bir hâl olarak varlık gösterir. Parçaların arasındaki boşluklar, kırılmanın kendisi kadar görünür hâle gelir.
Eserde bir araya gelen fragmanlar, yalnızca fiziksel bir bütün oluşturmaz; zamanın kesintili yapısına ve belleğin parçalı doğasına da işaret eder. Kairos, ne tamamen geçmişe ait ne de bugüne sabitlenmiş bir formdur. Yıkım ile yeniden oluş arasındaki belirsiz eşiği görünür kılar; anın donduğu, fakat sürecin hâlâ devam ettiği bir duruma işaret eder.